When a Thai company buys Google Workspace, Microsoft 365, ChatGPT, AWS, cloud storage, online software, or other digital services from overseas, the company should not treat the payment as only a credit card expense. The company should also review withholding tax, VAT on foreign services, accounting treatment, and supporting documents.
The first question is whether the vendor is a Thai entity or a foreign entity. If the invoice is issued by a Thai company and Thai VAT is charged, the tax treatment may be different from a direct payment to a foreign company. If the invoice is issued by a foreign company, the company should review P.N.D.54 and P.P.36.
For withholding tax, P.N.D.54 is not automatically required for every overseas payment. The company must first classify the nature of the payment. If the payment is a royalty, license fee, right to use software, right to use intellectual property, interest, or other income subject to Thai withholding tax, P.N.D.54 may be required. However, if the payment is only a standard online service fee and no copyright, know-how, or intellectual property right is transferred, the treatment may be different and should be reviewed together with the relevant double tax treaty.
For VAT, P.P.36 is often the key issue. If a foreign service provider provides services from overseas and the service is used in Thailand, the Thai payer may be required to remit VAT using P.P.36. This may apply to cloud services, online software, data hosting, online advertising, database access, artificial intelligence tools, and other digital services used in Thailand.In practice, for services such as Google Workspace, Microsoft 365, ChatGPT, or AWS used by employees in Thailand, the company should normally review P.P.36. If the company is VAT-registered and the expense relates to its VATable business, the VAT paid through P.P.36 may generally be treated as input VAT under the normal VAT rules.
The practical monthly process should be simple. The accounting team should review all foreign credit card charges, check the invoice issuer, classify the payment, decide whether P.N.D.54 or P.P.36 is required, prepare the tax forms, record the accounting entry, and keep the invoice, receipt, payment evidence, exchange rate, tax payment receipts, and internal approval together.
If the foreign vendor charges the full amount by credit card and withholding tax is required, the Thai company may not be able to deduct tax from the payment. In that case, the company should consider whether it must bear the tax on behalf of the foreign vendor and whether a gross-up calculation is needed.
In summary, buying Google Workspace, Microsoft 365, ChatGPT, AWS, or similar overseas digital services does not always require both P.N.D.54 and P.P.36. P.N.D.54 depends on the nature of the payment and tax treaty analysis. P.P.36 is commonly relevant when the service is provided from overseas and used in Thailand. Companies should review these payments every month before closing the accounts.
เมื่อบริษัทไทยซื้อ Google Workspace, Microsoft 365, ChatGPT, AWS พื้นที่เก็บข้อมูลออนไลน์ โปรแกรมออนไลน์ หรือบริการดิจิทัลจากต่างประเทศ บริษัทไม่ควรมองว่าเป็นเพียงค่าใช้จ่ายผ่านบัตรเครดิตเท่านั้น แต่ควรพิจารณาให้ครบทั้งภาษีหัก ณ ที่จ่าย ภาษีมูลค่าเพิ่มจากบริการต่างประเทศ การบันทึกบัญชี และเอกสารประกอบรายการ
คำถามแรกที่ต้องตรวจคือ ผู้ขายเป็นบริษัทไทยหรือบริษัทต่างประเทศ หากใบแจ้งหนี้ออกโดยบริษัทไทยและมีการคิดภาษีมูลค่าเพิ่มของไทย การพิจารณาภาษีอาจต่างจากกรณีจ่ายตรงให้บริษัทต่างประเทศ แต่หากใบแจ้งหนี้ออกโดยบริษัทต่างประเทศ บริษัทไทยควรตรวจทั้งแบบ ภ.ง.ด.54 และแบบ ภ.พ.36
สำหรับภาษีหัก ณ ที่จ่าย แบบ ภ.ง.ด.54 ไม่ได้จำเป็นต้องยื่นทุกครั้งที่มีการจ่ายเงินไปต่างประเทศ บริษัทต้องพิจารณาก่อนว่าเงินที่จ่ายเป็นเงินได้ประเภทใด หากเป็นค่าสิทธิ ค่าใช้สิทธิ ค่าตอบแทนเพื่อใช้โปรแกรมหรือทรัพย์สินทางปัญญา ดอกเบี้ย หรือเงินได้ประเภทอื่นที่กฎหมายกำหนด อาจต้องนำส่งภาษีด้วยแบบ ภ.ง.ด.54
แต่หากเป็นเพียงค่าบริการใช้งานระบบออนไลน์ตามปกติ ไม่มีการโอนลิขสิทธิ์ ไม่มีการให้ใช้สิทธิในทรัพย์สินทางปัญญา และไม่มีการถ่ายทอดความรู้หรือกรรมวิธีเฉพาะ การพิจารณาภาษีหัก ณ ที่จ่ายอาจแตกต่างออกไป โดยควรดูประกอบกับสัญญา ใบแจ้งหนี้ ลักษณะบริการ และอนุสัญญาภาษีซ้อนของประเทศผู้รับเงิน
สำหรับภาษีมูลค่าเพิ่ม แบบ ภ.พ.36 มักเป็นประเด็นสำคัญ หากผู้ให้บริการต่างประเทศให้บริการจากต่างประเทศ และบริษัทนำบริการนั้นมาใช้ในประเทศไทย บริษัทไทยที่จ่ายเงินอาจต้องยื่นแบบ ภ.พ.36 เพื่อนำส่งภาษีมูลค่าเพิ่ม กรณีนี้มักพบในบริการโปรแกรมออนไลน์ ระบบประมวลผลหรือเก็บข้อมูล การรับฝากข้อมูล โฆษณาออนไลน์ ฐานข้อมูล เครื่องมือปัญญาประดิษฐ์ และบริการดิจิทัลอื่นที่ใช้ในประเทศไทย
ดังนั้น สำหรับบริการอย่าง Google Workspace, Microsoft 365, ChatGPT หรือ AWS ที่พนักงานของบริษัทใช้ในประเทศไทย บริษัทควรตรวจแบบ ภ.พ.36 เป็นประจำ หากบริษัทเป็นผู้ประกอบการจดทะเบียนภาษีมูลค่าเพิ่ม และค่าใช้จ่ายนั้นเกี่ยวข้องกับกิจการที่ต้องเสียภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีที่นำส่งด้วยแบบ ภ.พ.36 อาจนำมาใช้เป็นภาษีซื้อได้ตามหลักเกณฑ์ทั่วไป
หลักปฏิบัติที่ดีคือให้ฝ่ายบัญชีตรวจรายการจ่ายต่างประเทศทุกเดือน โดยดูว่าใบแจ้งหนี้ออกโดยใคร เป็นบริษัทไทยหรือบริษัทต่างประเทศ รายการที่จ่ายเป็นค่าบริการทั่วไปหรือค่าสิทธิ ต้องยื่นแบบ ภ.ง.ด.54 หรือไม่ ต้องยื่นแบบ ภ.พ.36 หรือไม่ จากนั้นจึงจัดทำแบบภาษี บันทึกบัญชี และเก็บเอกสารประกอบไว้ในแฟ้มเดียวกัน
เอกสารที่ควรเก็บ ได้แก่ ใบแจ้งหนี้หรือใบเสร็จ รายละเอียดแผนที่สมัคร รอบระยะเวลาการใช้บริการ หลักฐานการชำระเงิน ใบแจ้งยอดบัตรเครดิต หลักฐานอัตราแลกเปลี่ยน เอกสารอนุมัติภายใน ใบเสร็จการนำส่งแบบ ภ.ง.ด.54 และใบเสร็จการนำส่งแบบ ภ.พ.36 หากมี
หากผู้ให้บริการต่างประเทศเรียกเก็บเต็มจำนวนผ่านบัตรเครดิต และรายการนั้นเข้าข่ายต้องหักภาษี ณ ที่จ่าย บริษัทไทยอาจไม่สามารถหักภาษีจากยอดที่จ่ายได้จริง ในกรณีนี้บริษัทควรพิจารณาว่าต้องรับภาระภาษีแทนผู้รับเงินต่างประเทศหรือไม่ และต้องคำนวณยอดเงินรวมภาษีให้ถูกต้องหรือไม่
โดยสรุป การซื้อ Google Workspace, Microsoft 365, ChatGPT, AWS หรือบริการดิจิทัลจากต่างประเทศ ไม่ได้หมายความว่าต้องยื่นทั้ง ภ.ง.ด.54 และ ภ.พ.36 ทุกกรณี ภ.ง.ด.54 ขึ้นอยู่กับลักษณะเงินที่จ่ายและการวิเคราะห์อนุสัญญาภาษีซ้อน ส่วน ภ.พ.36 มักเกี่ยวข้องเมื่อเป็นบริการจากต่างประเทศที่นำมาใช้ในประเทศไทย บริษัทจึงควรตรวจรายการเหล่านี้ทุกเดือนก่อนปิดบัญชี
Example Text
