Stablecoins create a new challenge for the audit of cash and cash equivalents because they are designed to maintain a stable value against a reference asset, commonly a fiat currency, but they do not necessarily possess the same legal, liquidity, and credit characteristics as bank deposits or physical cash.
The word “stable” describes an intended value-maintenance mechanism. It does not prove that the token is cash, that it can always be redeemed at par, or that its value is subject to an insignificant risk of change. The auditor must therefore evaluate the economic substance, contractual rights, redemption mechanism, custody arrangements, and actual liquidity of each stablecoin rather than relying on its name or advertised peg.
IAS 7 defines cash as cash on hand and demand deposits. Cash equivalents are short-term, highly liquid investments that are readily convertible to known amounts of cash and subject to an insignificant risk of changes in value. Consequently, a stablecoin is not automatically a cash equivalent merely because one token is intended to equal one unit of a fiat currency.
The accounting assessment should begin with the legal and contractual rights attached to the token. The holder may have a direct and enforceable right to redeem the stablecoin with the issuer at par, a claim only through an intermediary, or no direct contractual claim against the issuer or reserve assets. The FSB’s recommendations emphasize the importance of a robust legal claim, effective stabilisation arrangements, and timely redemption at par for single-currency stablecoins. These features are therefore highly relevant when evaluating whether the asset is comparable to cash or a short-term financial instrument.
Where the token gives the holder an enforceable contractual right to receive cash from an identifiable issuer, it may meet the definition of a financial asset under IAS 32. Its subsequent classification and measurement would then require consideration of IFRS 9, including the entity’s business model and the characteristics of the contractual cash flows.
However, even if a stablecoin is a financial asset, it does not automatically qualify as a cash equivalent. Management must still demonstrate that it is held to meet short-term cash commitments, is readily convertible into a known amount of cash, and carries an insignificant risk of changes in value. Redemption fees, waiting periods, minimum redemption amounts, restrictions on eligible holders, dependence on an exchange, and the possibility of suspension or de-pegging may prevent the asset from satisfying these conditions.
If the stablecoin does not provide an enforceable contractual claim against another party, the analysis may be closer to the IFRS Interpretations Committee’s conclusion for cryptocurrency holdings. Under that conclusion, cryptocurrency held for sale in the ordinary course of business is accounted for under IAS 2, while other cryptocurrency holdings within the characteristics considered by the Committee fall within IAS 38. That conclusion cannot be applied mechanically to every stablecoin because the rights and structures of stablecoins vary significantly.
The first major audit challenge is therefore classification. The auditor should inspect the issuer’s terms, redemption policy, white paper, custody contract, platform agreement, applicable law, and evidence of actual redemptions. Management’s conclusion should explain why the stablecoin is classified as cash, a cash equivalent, another financial asset, inventory, or an intangible asset.
The auditor should be especially skeptical when management classifies a stablecoin as cash simply because it is frequently used for payment. Acceptance as a means of exchange does not by itself make an asset cash under IAS 7. Similarly, a quoted price close to one unit of fiat currency does not prove that the holder can convert a material balance into that amount immediately and without significant loss.
Existence can often be supported by inspecting transactions and balances recorded on the relevant Blockchain. However, a Blockchain record generally demonstrates that tokens exist at a particular address; it does not by itself establish that the reporting entity owns or controls that address. The auditor must obtain evidence regarding control of the private keys, the legal ownership of custodial accounts, and any restrictions attached to the assets.
Where the entity uses self-custody, relevant procedures may include inspecting the wallet governance process, observing an authorized signed-message procedure, reviewing multi-signature arrangements, or observing a small controlled transfer between addresses. These procedures should be designed carefully because unnecessary movement or disclosure of private-key information may create additional security risk.
Where stablecoins are held through an exchange, custodian, payment platform, or broker, the auditor should obtain independent evidence of the balance and the entity’s rights. External confirmation may be useful, but the auditor must verify the confirming party, maintain control over the confirmation process, and consider whether the response is sufficiently reliable. Information shown on a management-controlled screenshot should not normally be treated as equivalent to independently obtained evidence. ISA 500 and ISA 505 remain relevant to the evaluation of audit evidence and external confirmations.
Completeness can be more difficult than existence. Management may operate several wallets, use multiple Blockchain networks, transfer tokens through bridges, maintain accounts at different exchanges, or use decentralized finance protocols. The auditor should obtain a complete inventory of wallet addresses, custodial accounts, exchanges, smart contracts, and networks and reconcile them with the general ledger.
The auditor should also investigate transfers between the entity’s own wallets. Without an effective address-mapping process, internal transfers may be recorded as purchases, sales, receipts, or payments. The audit trail should demonstrate that transfers have been eliminated appropriately and that related network fees have been recorded correctly.
Valuation requires more than multiplying the token quantity by its stated peg. The auditor should consider the quoted price at the reporting date, available trading markets, transaction volume, bid–ask spreads, redemption terms, fees, settlement time, withdrawal limits, and whether the entity could liquidate its actual holding without materially affecting the price.
The risk of de-pegging is especially important. Reserve-based stablecoins may be exposed to credit, liquidity, custody, concentration, and operational risks connected with the issuer and its reserve assets. The fact that reserve assets are reported as sufficient does not necessarily give each holder a direct claim over those assets or guarantee immediate redemption. The FSB therefore links stablecoin stability to legal claims, reserve quality, stabilisation arrangements, and redemption rights rather than the advertised peg alone.
Reserve attestations or reports published by the issuer may be relevant evidence, but they are not substitutes for understanding the rights of the entity holding the stablecoin. The auditor should evaluate the reporting period, scope, criteria, assurance provider, assets included, liabilities compared, custody of reserves, and any limitations in the report.
Stablecoins that are algorithmically stabilised, partially backed, over-collateralised with volatile crypto-assets, or dependent on smart contracts may present substantially greater valuation and liquidity risk than stablecoins backed by high-quality liquid fiat reserves. The audit team may need specialists to understand the stabilisation mechanism, collateral structure, oracle dependencies, liquidation rules, and smart-contract risks.
Cut-off testing must account for Blockchain processing and the entity’s accounting policy. The auditor should inspect transfers around the reporting date, the time zone used, the block timestamp, network-confirmation requirements, pending deposits and withdrawals, failed transactions, and transactions initiated before year-end but completed afterward.
The auditor should distinguish between the time a transaction is requested, the time it is included in a block, the time it becomes sufficiently final under the network protocol, and the time it is credited by an exchange or custodian. An inappropriate cut-off policy could cause both the stablecoin balance and the corresponding payable, receivable, revenue, or expense to be misstated.
Restrictions on use are also important. Tokens may be pledged as collateral, deposited into lending arrangements, locked in smart contracts, placed in liquidity pools, frozen by an issuer, or subject to withdrawal restrictions imposed by a platform. Such assets may not be available to meet short-term cash commitments and may require separate presentation or disclosure even when their quoted value remains close to par.
Internal controls should cover wallet creation, private-key custody, multi-signature approval, whitelisted addresses, user access, transaction initiation, independent approval, daily reconciliation, monitoring of de-pegging events, and escalation of cyber incidents. Weak controls may require the auditor to reduce reliance on management’s records and obtain more evidence directly from Blockchain data and third parties.
The auditor should also consider subsequent events. A de-pegging event, redemption suspension, reserve-asset loss, cyberattack, exchange failure, regulatory action, or issuer insolvency occurring after the reporting date may provide evidence about conditions existing at year-end or may require disclosure as a non-adjusting event.
Presentation and disclosure should explain the accounting policy, significant judgments, carrying amount, valuation basis, custodial arrangements, restrictions, concentration with issuers or platforms, credit and liquidity exposure, de-pegging risk, and significant subsequent events. Stablecoins should not be combined with traditional bank deposits in a manner that conceals materially different risks.
The IAASB has identified digital assets as an area with implications for audit evidence, valuation, custody, technology, and the broader audit and assurance ecosystem. Accordingly, the audit of material stablecoin holdings may require involvement from information technology, valuation, legal, cybersecurity, and digital-asset specialists.
In summary, stablecoins change the audit of cash and cash equivalents by making legal rights, redemption capability, technological control, and issuer risk as important as the numerical balance. The central question is not simply whether the token trades near one unit of fiat currency. The auditor must determine whether the entity controls the asset, can redeem it into a known amount of cash promptly, faces only an insignificant risk of value change, and has presented and disclosed the holding in accordance with its actual economic substance.
Stablecoin สร้างความท้าทายใหม่ต่อการตรวจสอบเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด เพราะแม้เหรียญจะถูกออกแบบให้รักษามูลค่าโดยอ้างอิงกับเงินตรา เช่น ดอลลาร์สหรัฐ แต่ไม่ได้หมายความว่าเหรียญดังกล่าวจะมีสิทธิทางกฎหมาย สภาพคล่อง และความเสี่ยงเทียบเท่าเงินฝากธนาคารหรือเงินสดเสมอไป
คำว่า “Stable” สื่อถึงกลไกที่พยายามรักษามูลค่า ไม่ได้พิสูจน์ว่าเหรียญนั้นเป็นเงินสด สามารถไถ่ถอนเต็มมูลค่าได้ตลอดเวลา หรือไม่มีความเสี่ยงที่มูลค่าจะเปลี่ยนแปลง ผู้สอบบัญชีจึงต้องประเมินเนื้อหาทางเศรษฐกิจ สิทธิของผู้ถือ กลไกการไถ่ถอน การเก็บรักษา และสภาพคล่องที่เกิดขึ้นจริงของ Stablecoin แต่ละประเภท
IAS 7 กำหนดว่าเงินสดประกอบด้วยเงินสดในมือและเงินฝากที่เรียกคืนได้เมื่อทวงถาม ส่วนรายการเทียบเท่าเงินสดต้องเป็นเงินลงทุนระยะสั้นที่มีสภาพคล่องสูง สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดในจำนวนที่ทราบได้โดยทันที และมีความเสี่ยงที่มูลค่าจะเปลี่ยนแปลงในระดับที่ไม่มีนัยสำคัญ ดังนั้น การที่เหรียญหนึ่งหน่วยถูกออกแบบให้มีราคาเท่ากับเงินตราหนึ่งหน่วย ไม่ได้ทำให้เหรียญนั้นเป็นรายการเทียบเท่าเงินสดโดยอัตโนมัติ
การประเมินควรเริ่มจากสิทธิทางกฎหมายและเงื่อนไขตามสัญญาของผู้ถือ Stablecoin ผู้ถืออาจมีสิทธิโดยตรงในการไถ่ถอนเงินจากผู้ออกเหรียญ มีสิทธิผ่านตัวกลางเท่านั้น หรือไม่มีสิทธิเรียกร้องโดยตรงต่อผู้ออกเหรียญและสินทรัพย์สำรองเลยก็ได้ แนวทางของ FSB ให้ความสำคัญกับการที่ผู้ถือมีสิทธิเรียกร้องที่ชัดเจน มีกลไกรักษามูลค่าที่มีประสิทธิผล และสามารถไถ่ถอน Stablecoin ที่อ้างอิงเงินตราสกุลเดียวเป็นเงินตราเต็มมูลค่าได้อย่างทันเวลา
หากเงื่อนไขของเหรียญทำให้ผู้ถือมีสิทธิตามสัญญาที่บังคับได้ในการรับเงินสดจากผู้ออก เหรียญนั้นอาจเข้าคำนิยามสินทรัพย์ทางการเงินตาม IAS 32 จากนั้นจึงต้องพิจารณาการจัดประเภทและวัดมูลค่าตาม IFRS 9 โดยคำนึงถึงรูปแบบการบริหารสินทรัพย์และลักษณะกระแสเงินสดตามสัญญา
อย่างไรก็ตาม แม้ Stablecoin จะเป็นสินทรัพย์ทางการเงิน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะเป็นรายการเทียบเท่าเงินสดทันที ฝ่ายบริหารยังต้องแสดงให้เห็นว่าถือไว้เพื่อชำระภาระเงินสดระยะสั้น สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดในจำนวนที่ทราบได้ และมีความเสี่ยงจากการเปลี่ยนแปลงมูลค่าในระดับที่ไม่มีนัยสำคัญ
ค่าธรรมเนียมไถ่ถอน ระยะเวลารอ จำนวนขั้นต่ำในการไถ่ถอน ข้อจำกัดว่าผู้ถือประเภทใดสามารถไถ่ถอนได้ การต้องขายผ่านตลาดซื้อขาย และความเป็นไปได้ที่ผู้ออกจะระงับการไถ่ถอน อาจทำให้ Stablecoin ไม่ผ่านเงื่อนไขการเป็นรายการเทียบเท่าเงินสด
หาก Stablecoin ไม่ทำให้ผู้ถือมีสิทธิตามสัญญาต่อบุคคลอื่น การประเมินอาจใกล้เคียงกับข้อสรุปของคณะกรรมการตีความมาตรฐานการรายงานทางการเงินเกี่ยวกับการถือครองคริปโทเคอร์เรนซี กล่าวคือ หากถือเพื่อขายตามการดำเนินธุรกิจปกติอาจอยู่ภายใต้ IAS 2 ส่วนกรณีอื่นที่มีลักษณะตามที่คณะกรรมการพิจารณาอาจอยู่ภายใต้ IAS 38 อย่างไรก็ตาม ไม่ควรนำข้อสรุปดังกล่าวมาใช้กับ Stablecoin ทุกประเภทโดยอัตโนมัติ เพราะสิทธิของผู้ถือและโครงสร้างของผู้ออกแต่ละรายอาจแตกต่างกัน
ความท้าทายแรกของผู้สอบบัญชีจึงเป็นการตรวจสอบการจัดประเภท ผู้สอบบัญชีควรอ่านข้อกำหนดของผู้ออก นโยบายการไถ่ถอน เอกสารแสดงโครงสร้างของเหรียญ สัญญากับผู้รับฝากสินทรัพย์ ข้อตกลงกับแพลตฟอร์ม กฎหมายที่เกี่ยวข้อง และหลักฐานการไถ่ถอนจริง ฝ่ายบริหารควรมีเหตุผลรองรับอย่างชัดเจนว่าเหตุใดจึงจัดประเภท Stablecoin เป็นเงินสด รายการเทียบเท่าเงินสด สินทรัพย์ทางการเงินประเภทอื่น สินค้าคงเหลือ หรือสินทรัพย์ไม่มีตัวตน
ผู้สอบบัญชีควรตั้งข้อสงสัยเป็นพิเศษ หากฝ่ายบริหารจัด Stablecoin เป็นเงินสดเพียงเพราะสามารถใช้ชำระค่าสินค้าและบริการได้ การได้รับการยอมรับเป็นสื่อกลางในการชำระเงินไม่ได้ทำให้สินทรัพย์นั้นเป็นเงินสดตาม IAS 7 และราคาที่ซื้อขายใกล้หนึ่งหน่วยของเงินตราก็ไม่ได้พิสูจน์ว่ากิจการสามารถเปลี่ยนยอดจำนวนมากเป็นเงินสดเต็มจำนวนได้ทันที
ด้านการมีอยู่จริง ผู้สอบบัญชีอาจตรวจยอดและรายการบน Blockchain ได้ แต่ข้อมูลบนเครือข่ายโดยทั่วไปแสดงเพียงว่าเหรียญอยู่ในเลขที่อยู่หนึ่ง ไม่ได้พิสูจน์ว่าบริษัทเป็นเจ้าของหรือควบคุมเลขที่อยู่นั้น ผู้สอบบัญชีจึงต้องตรวจหลักฐานเกี่ยวกับการควบคุมกุญแจส่วนตัว กรรมสิทธิ์ในบัญชีที่ผู้รับฝากดูแล และข้อจำกัดต่าง ๆ ที่ผูกกับสินทรัพย์
หากกิจการเก็บกุญแจเอง วิธีตรวจสอบอาจรวมถึงการทำความเข้าใจกระบวนการควบคุมกระเป๋า การสังเกตการลงนามข้อความดิจิทัลโดยผู้มีอำนาจ การตรวจระบบอนุมัติหลายลายมือชื่อ หรือการสังเกตการโอนจำนวนเล็กน้อยระหว่างเลขที่อยู่ที่กำหนดไว้ วิธีตรวจสอบต้องออกแบบอย่างระมัดระวังเพื่อไม่ให้กระทบความปลอดภัยหรือทำให้ข้อมูลกุญแจส่วนตัวถูกเปิดเผย
หากเหรียญถูกเก็บไว้กับศูนย์ซื้อขาย ผู้รับฝาก แพลตฟอร์มชำระเงิน หรือนายหน้า ผู้สอบบัญชีควรได้รับหลักฐานจากแหล่งภายนอกเกี่ยวกับยอดคงเหลือและสิทธิของกิจการ การขอคำยืนยันอาจเป็นหลักฐานที่มีประโยชน์ แต่ผู้สอบบัญชียังคงต้องตรวจสอบตัวตนของผู้ตอบ ควบคุมกระบวนการขอคำยืนยัน และประเมินความน่าเชื่อถือของคำตอบ ภาพหน้าจอที่ฝ่ายบริหารสามารถควบคุมหรือแก้ไขได้ไม่ควรถูกมองว่าเทียบเท่าหลักฐานที่ผู้สอบบัญชีได้รับอย่างเป็นอิสระ หลักการตาม ISA 500 และ ISA 505 ยังคงนำมาใช้ในการประเมินหลักฐานและคำยืนยันจากภายนอก
การตรวจสอบความครบถ้วนอาจยากกว่าการตรวจสอบการมีอยู่จริง ฝ่ายบริหารอาจมีกระเป๋าหลายใบ ใช้หลายเครือข่าย โอนเหรียญผ่านระบบเชื่อมต่อระหว่าง Blockchain มีบัญชีกับศูนย์ซื้อขายหลายแห่ง หรือใช้เหรียญในระบบการเงินแบบกระจายศูนย์ ผู้สอบบัญชีควรขอทะเบียนเลขที่อยู่ของกระเป๋า บัญชีผู้รับฝาก ศูนย์ซื้อขาย Smart Contract และเครือข่ายทั้งหมด พร้อมกระทบยอดกับบัญชีแยกประเภท
รายการโอนระหว่างกระเป๋าของบริษัทเองต้องได้รับการตรวจสอบด้วย หากกิจการไม่มีทะเบียนเลขที่อยู่ที่ครบถ้วน การโอนภายในอาจถูกบันทึกผิดเป็นการซื้อ การขาย การรับเงิน หรือการจ่ายเงิน ผู้สอบบัญชีควรตรวจว่ารายการโอนภายในถูกตัดออกอย่างเหมาะสม และค่าธรรมเนียมเครือข่ายถูกบันทึกครบถ้วน
การประเมินมูลค่าไม่ควรทำเพียงนำจำนวนเหรียญคูณด้วยราคาที่ควรจะตรึงไว้ ผู้สอบบัญชีควรพิจารณาราคาซื้อขาย ณ วันสิ้นงวด ตลาดที่กิจการสามารถเข้าถึง ปริมาณการซื้อขาย ส่วนต่างราคาเสนอซื้อและเสนอขาย เงื่อนไขการไถ่ถอน ค่าธรรมเนียม ระยะเวลาชำระบัญชี ข้อจำกัดในการถอน และความสามารถของกิจการในการขายยอดที่ถืออยู่จริงโดยไม่ทำให้ราคาลดลงอย่างมีนัยสำคัญ
ความเสี่ยงที่เหรียญหลุดจากราคาที่อ้างอิง หรือ De-peg เป็นประเด็นสำคัญ Stablecoin ที่มีสินทรัพย์สำรองอาจยังมีความเสี่ยงด้านเครดิต สภาพคล่อง การรับฝาก การกระจุกตัว และการดำเนินงานของผู้ออก การที่รายงานระบุว่าสินทรัพย์สำรองเพียงพอ ไม่ได้หมายความว่าผู้ถือแต่ละรายมีกรรมสิทธิ์โดยตรงในสินทรัพย์สำรอง หรือได้รับเงินคืนทันทีเมื่อขอไถ่ถอน FSB จึงเชื่อมความมั่นคงของ Stablecoin กับสิทธิทางกฎหมาย คุณภาพของสินทรัพย์สำรอง กลไกรักษามูลค่า และสิทธิไถ่ถอน ไม่ใช่พิจารณาจากราคาที่ประกาศไว้เท่านั้น
รายงานการตรวจสอบหรือการรับรองสินทรัพย์สำรองที่ผู้ออกเผยแพร่อาจเป็นหลักฐานประกอบ แต่ไม่สามารถทดแทนการทำความเข้าใจสิทธิของกิจการได้ ผู้สอบบัญชีควรพิจารณาวันที่ของรายงาน ขอบเขต เกณฑ์ที่ใช้ ผู้ให้ความเชื่อมั่น ประเภทสินทรัพย์ที่รวมไว้ จำนวนหนี้สินที่นำมาเปรียบเทียบ การรับฝากสินทรัพย์สำรอง และข้อจำกัดของรายงาน
Stablecoin ที่รักษามูลค่าด้วยระบบอัลกอริทึม มีสินทรัพย์รองรับเพียงบางส่วน ใช้คริปโทเคอร์เรนซีที่ผันผวนเป็นหลักประกัน หรือพึ่งพา Smart Contract อาจมีความเสี่ยงด้านมูลค่าและสภาพคล่องสูงกว่าเหรียญที่รองรับด้วยเงินตราหรือสินทรัพย์สภาพคล่องคุณภาพสูง ผู้สอบบัญชีอาจต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญเพื่อทำความเข้าใจกลไกรักษามูลค่า โครงสร้างหลักประกัน แหล่งข้อมูลราคา เงื่อนไขการบังคับขาย และความเสี่ยงของรหัสโปรแกรม
การตรวจสอบการตัดยอดต้องคำนึงถึงวิธีประมวลผลของ Blockchain และนโยบายบัญชีของกิจการ ผู้สอบบัญชีควรตรวจรายการก่อนและหลังวันสิ้นงวด เขตเวลาที่ใช้ เวลาบันทึกใน Block จำนวนการยืนยันที่กำหนด รายการฝากและถอนที่อยู่ระหว่างดำเนินการ และรายการที่ทำไม่สำเร็จ
ต้องแยกช่วงเวลาที่กิจการออกคำสั่งโอน เวลาที่รายการถูกบรรจุใน Block เวลาที่รายการมีความแน่นอนเพียงพอตามระบบเครือข่าย และเวลาที่ศูนย์ซื้อขายหรือผู้รับฝากนำยอดเข้าบัญชี หากกำหนดจุดตัดยอดไม่เหมาะสม อาจทำให้ทั้งยอด Stablecoin และบัญชีลูกหนี้ เจ้าหนี้ รายได้ หรือค่าใช้จ่ายที่เกี่ยวข้องผิดพลาดได้
ข้อจำกัดในการใช้สินทรัพย์ก็มีความสำคัญ Stablecoin อาจถูกวางเป็นหลักประกัน ให้กู้ผ่านระบบดิจิทัล ถูกล็อกไว้ใน Smart Contract อยู่ในกองสภาพคล่อง ถูกผู้ออกระงับ หรืออยู่ภายใต้ข้อจำกัดการถอนของแพลตฟอร์ม สินทรัพย์ดังกล่าวอาจไม่สามารถนำไปชำระภาระเงินสดระยะสั้น และอาจต้องแยกแสดงหรือเปิดเผยเพิ่มเติม แม้ราคาซื้อขายยังใกล้กับมูลค่าที่ตรึงไว้
การควบคุมภายในควรครอบคลุมการสร้างกระเป๋า การเก็บรักษากุญแจส่วนตัว การอนุมัติหลายลายมือชื่อ การกำหนดเลขที่อยู่ปลายทางที่อนุญาต การควบคุมสิทธิ การเริ่มและอนุมัติรายการ การกระทบยอดประจำวัน การติดตามเหตุการณ์หลุดตรึงมูลค่า และการยกระดับเหตุการณ์ด้านความปลอดภัย หากการควบคุมอ่อนแอ ผู้สอบบัญชีอาจต้องลดการพึ่งพาข้อมูลของฝ่ายบริหาร และเพิ่มการดึงข้อมูลจาก Blockchain หรือบุคคลภายนอกอย่างอิสระ
เหตุการณ์ภายหลังวันสิ้นงวดต้องได้รับการพิจารณาเช่นกัน การหลุดตรึงมูลค่า การระงับการไถ่ถอน การสูญเสียสินทรัพย์สำรอง การโจมตีทางไซเบอร์ การล้มละลายของศูนย์ซื้อขาย การดำเนินการของหน่วยงานกำกับดูแล หรือปัญหาของผู้ออกที่เกิดขึ้นภายหลัง อาจให้หลักฐานเกี่ยวกับเงื่อนไขที่มีอยู่แล้ว ณ วันสิ้นงวด หรืออาจต้องเปิดเผยเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ปรับปรุงงบการเงิน
การนำเสนอและการเปิดเผยควรอธิบายนโยบายบัญชี ดุลยพินิจสำคัญ มูลค่าตามบัญชี หลักเกณฑ์การประเมินมูลค่า การเก็บรักษา ข้อจำกัดในการใช้ การกระจุกตัวกับผู้ออกหรือแพลตฟอร์ม ความเสี่ยงด้านเครดิตและสภาพคล่อง ความเสี่ยงจากการหลุดตรึงมูลค่า และเหตุการณ์สำคัญภายหลังวันสิ้นงวด ไม่ควรรวม Stablecoin กับเงินฝากธนาคารแบบทั่วไปจนทำให้ผู้ใช้งบการเงินไม่เห็นความเสี่ยงที่แตกต่างกันอย่างมีสาระสำคัญ
IAASB ระบุว่าสินทรัพย์ดิจิทัลมีผลต่อประเด็นด้านหลักฐานการสอบบัญชี การประเมินมูลค่า การเก็บรักษาสินทรัพย์ เทคโนโลยี และระบบงานให้ความเชื่อมั่นโดยรวม การตรวจ Stablecoin ที่มีสาระสำคัญจึงอาจต้องใช้ผู้เชี่ยวชาญด้านเทคโนโลยี การประเมินมูลค่า กฎหมาย ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ และสินทรัพย์ดิจิทัลเข้าร่วมงาน
โดยสรุป Stablecoin ทำให้การตรวจสอบเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสดต้องให้ความสำคัญกับสิทธิทางกฎหมาย ความสามารถในการไถ่ถอน การควบคุมทางเทคโนโลยี และความเสี่ยงของผู้ออกมากพอ ๆ กับการตรวจยอดคงเหลือ คำถามสำคัญไม่ใช่เพียงว่า “เหรียญซื้อขายใกล้หนึ่งหน่วยของเงินตราหรือไม่” แต่ต้องถามว่า “กิจการควบคุมสินทรัพย์จริงหรือไม่ สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดในจำนวนที่ทราบได้อย่างรวดเร็วหรือไม่ ความเสี่ยงที่มูลค่าจะเปลี่ยนแปลงไม่มีนัยสำคัญจริงหรือไม่ และการนำเสนอสอดคล้องกับเนื้อหาทางเศรษฐกิจหรือไม่”
