Audit sampling can be used in both test of controls and test of details, but the purpose, population, sample design, and conclusion are different. Auditors should be clear about the audit objective before designing the sample.
In a test of controls, sampling is used to test whether a control operated effectively throughout the period. The auditor is not primarily looking for a monetary error. Instead, the auditor is looking for control deviations. For example, the auditor may test whether sales orders were properly approved, whether credit checks were performed, whether purchase orders were matched with invoices, or whether bank reconciliations were reviewed on time.
The population in a test of controls is usually the number of times the control should have operated. For example, if a control requires monthly review of bank reconciliations, the population may be 12 monthly reconciliations. If a control operates for every purchase order, the population may be all purchase orders during the year.
The key result in a test of controls is the deviation rate. A deviation means the control did not operate as designed. For example, a missing approval, late review, incomplete matching, or lack of evidence of review may be considered a control deviation. If the deviation rate is higher than the auditor can accept, the auditor may not be able to rely on that control and may need to increase substantive procedures.
In a test of details, sampling is used to test whether transactions or balances are materially misstated. The auditor is looking for monetary misstatements, not merely control deviations. For example, the auditor may test sales invoices to supporting documents, accounts receivable balances to subsequent receipts, inventory quantities to physical count records, or expenses to invoices and payment evidence.
The population in a test of details is usually an account balance, class of transactions, or group of items that may contain monetary misstatement. For example, the population may be all trade receivable balances, all revenue transactions, all expense invoices, or all inventory items.
The key result in a test of details is the monetary misstatement found in the sample. The auditor may need to project the misstatement to the population and compare it with tolerable misstatement. If the projected misstatement is too high, the auditor may need to perform additional procedures, ask management to correct errors, or reconsider the audit conclusion.
The sample size also depends on different factors. For a test of controls, sample size is affected by the expected deviation rate, tolerable deviation rate, desired level of reliance on the control, and frequency of control operation. For a test of details, sample size is affected by materiality, tolerable misstatement, expected misstatement, population size, risk of material misstatement, and the level of other audit evidence obtained.
The conclusion is also different. In a test of controls, the auditor concludes whether the control can be relied upon. In a test of details, the auditor concludes whether the account balance or transaction class is materially misstated.
A common mistake is to treat both types of sampling in the same way. For example, finding one missing approval in a control sample is not the same as finding one accounting error in a substantive sample. A control deviation affects the auditor’s reliance on internal control. A monetary misstatement affects the amount recorded in the financial statements.
In practice, auditors often use both approaches together. If controls are effective, the auditor may reduce the extent of test of details. If controls are weak or deviations are found, the auditor may need to perform more substantive procedures. Therefore, audit sampling should always be linked to the assessed risk and the planned audit response.
In summary, sampling for test of controls focuses on whether controls operated effectively, while sampling for test of details focuses on whether recorded amounts are materially misstated. Understanding this difference helps auditors design better samples, interpret results correctly, and obtain more reliable audit evidence.
Audit Sampling ใช้กับ Test of Details และ Test of Controls ต่างกันอย่างไร
การเลือกตัวอย่างในการสอบบัญชีสามารถใช้ได้ทั้งกับการทดสอบการควบคุมและการตรวจสอบรายละเอียด แต่ทั้งสองกรณีมีวัตถุประสงค์ ประชากร วิธีออกแบบตัวอย่าง และการสรุปผลที่แตกต่างกัน ผู้สอบบัญชีจึงควรกำหนดให้ชัดก่อนว่าเลือกตัวอย่างเพื่อทดสอบเรื่องใด
ในการทดสอบการควบคุม การเลือกตัวอย่างใช้เพื่อตรวจว่าการควบคุมภายในทำงานอย่างมีประสิทธิผลตลอดงวดหรือไม่ ผู้สอบบัญชีไม่ได้มุ่งหาข้อผิดพลาดเป็นจำนวนเงินเป็นหลัก แต่ต้องการดูว่าการควบคุมเบี่ยงเบนจากที่ออกแบบไว้หรือไม่ เช่น ตรวจว่ามีการอนุมัติใบสั่งขายหรือไม่ มีการตรวจวงเงินเครดิตหรือไม่ มีการจับคู่ใบสั่งซื้อกับใบแจ้งหนี้หรือไม่ หรือมีการสอบทานการกระทบยอดธนาคารตามกำหนดหรือไม่
ประชากรในการทดสอบการควบคุมมักเป็นจำนวนครั้งที่การควบคุมนั้นควรทำงาน เช่น หากการควบคุมกำหนดให้มีการสอบทานการกระทบยอดธนาคารทุกเดือน ประชากรอาจเป็นการกระทบยอด 12 เดือน หากการควบคุมทำงานทุกครั้งที่มีใบสั่งซื้อ ประชากรอาจเป็นใบสั่งซื้อทั้งหมดในระหว่างปี
ผลลัพธ์สำคัญของการทดสอบการควบคุมคืออัตราการเบี่ยงเบนของการควบคุม การเบี่ยงเบนหมายถึงการควบคุมไม่ได้ทำงานตามที่ออกแบบไว้ เช่น ไม่มีลายเซ็นอนุมัติ สอบทานล่าช้า จับคู่เอกสารไม่ครบ หรือไม่มีหลักฐานว่ามีการสอบทาน หากพบอัตราการเบี่ยงเบนสูงกว่าระดับที่ผู้สอบบัญชียอมรับได้ ผู้สอบบัญชีอาจไม่สามารถพึ่งพาการควบคุมนั้น และอาจต้องเพิ่มการตรวจสอบเนื้อหาสาระ
ในการตรวจสอบรายละเอียด การเลือกตัวอย่างใช้เพื่อตรวจว่ารายการหรือยอดบัญชีมีข้อผิดพลาดที่เป็นจำนวนเงินหรือไม่ ผู้สอบบัญชีมุ่งหาข้อผิดพลาดทางการเงิน ไม่ใช่เพียงการเบี่ยงเบนของการควบคุม เช่น ตรวจใบกำกับขายกับเอกสารประกอบ ตรวจลูกหนี้กับการรับชำระเงินภายหลัง ตรวจสินค้าคงเหลือกับหลักฐานการตรวจนับ หรือตรวจค่าใช้จ่ายกับใบแจ้งหนี้และหลักฐานการจ่ายเงิน
ประชากรในการตรวจสอบรายละเอียดมักเป็นยอดบัญชี ประเภทรายการ หรือกลุ่มรายการที่อาจมีข้อผิดพลาดทางการเงิน เช่น ลูกหนี้การค้าทั้งหมด รายการขายทั้งหมด ใบแจ้งหนี้ค่าใช้จ่ายทั้งหมด หรือรายการสินค้าคงเหลือทั้งหมด
ผลลัพธ์สำคัญของการตรวจสอบรายละเอียดคือจำนวนเงินของข้อผิดพลาดที่พบในตัวอย่าง ผู้สอบบัญชีอาจต้องขยายผลข้อผิดพลาดไปยังประชากรทั้งหมด และเปรียบเทียบกับข้อผิดพลาดที่ยอมรับได้ หากข้อผิดพลาดที่คาดว่าจะเกิดขึ้นในประชากรสูงเกินไป ผู้สอบบัญชีอาจต้องตรวจเพิ่มเติม ขอให้ผู้บริหารปรับปรุงรายการ หรือพิจารณาผลกระทบต่อข้อสรุปในการสอบบัญชี
ขนาดตัวอย่างของทั้งสองกรณีขึ้นอยู่กับปัจจัยที่ต่างกัน สำหรับการทดสอบการควบคุม ขนาดตัวอย่างจะได้รับผลจากอัตราการเบี่ยงเบนที่คาดว่าจะพบ อัตราการเบี่ยงเบนที่ยอมรับได้ ระดับความเชื่อมั่นที่ต้องการพึ่งพาการควบคุม และความถี่ที่การควบคุมนั้นทำงาน ส่วนการตรวจสอบรายละเอียด ขนาดตัวอย่างจะได้รับผลจากระดับสาระสำคัญ ข้อผิดพลาดที่ยอมรับได้ ข้อผิดพลาดที่คาดว่าจะพบ ขนาดประชากร ความเสี่ยงจากการแสดงข้อมูลที่ขัดต่อข้อเท็จจริง และหลักฐานอื่นที่ผู้สอบบัญชีได้รับ
การสรุปผลก็แตกต่างกัน ในการทดสอบการควบคุม ผู้สอบบัญชีสรุปว่าจะพึ่งพาการควบคุมนั้นได้หรือไม่ ส่วนในการตรวจสอบรายละเอียด ผู้สอบบัญชีสรุปว่ายอดบัญชีหรือประเภทรายการมีข้อผิดพลาดที่มีสาระสำคัญหรือไม่
ความผิดพลาดที่พบบ่อยคือการปฏิบัติต่อการเลือกตัวอย่างทั้งสองแบบเหมือนกัน เช่น การพบเอกสารหนึ่งรายการที่ไม่มีการอนุมัติในการทดสอบการควบคุม ไม่เหมือนกับการพบข้อผิดพลาดทางบัญชีหนึ่งรายการในการตรวจสอบรายละเอียด การเบี่ยงเบนของการควบคุมกระทบต่อความสามารถในการพึ่งพาการควบคุมภายใน ส่วนข้อผิดพลาดทางการเงินกระทบต่อจำนวนเงินที่แสดงในงบการเงิน
ในทางปฏิบัติ ผู้สอบบัญชีมักใช้ทั้งสองแนวทางร่วมกัน หากการควบคุมทำงานดี ผู้สอบบัญชีอาจลดขอบเขตการตรวจสอบรายละเอียดบางส่วนได้ แต่หากการควบคุมอ่อนแอหรือพบการเบี่ยงเบน ผู้สอบบัญชีอาจต้องเพิ่มการตรวจสอบเนื้อหาสาระ ดังนั้น การเลือกตัวอย่างควรเชื่อมโยงกับความเสี่ยงที่ประเมินไว้และวิธีตอบสนองต่อความเสี่ยงนั้น
โดยสรุป การเลือกตัวอย่างสำหรับการทดสอบการควบคุมมุ่งตรวจว่าการควบคุมทำงานอย่างมีประสิทธิผลหรือไม่ ส่วนการเลือกตัวอย่างสำหรับการตรวจสอบรายละเอียดมุ่งตรวจว่ายอดเงินที่บันทึกมีข้อผิดพลาดที่มีสาระสำคัญหรือไม่ การเข้าใจความแตกต่างนี้ช่วยให้ผู้สอบบัญชีออกแบบตัวอย่างได้เหมาะสม ตีความผลได้ถูกต้อง และได้หลักฐานการสอบบัญชีที่น่าเชื่อถือมากขึ้น
