Enterprise Value to EBITDA (EV/EBITDA) is one of the most widely used valuation multiples in Mergers and Acquisitions (M&A), investment banking, private equity, and corporate financial analysis. It measures the relationship between the total value of a business and its earnings before interest, taxes, depreciation, and amortization (EBITDA). The EV/EBITDA multiple indicates how much investors or acquirers are willing to pay for each unit of EBITDA generated by a business. For example, an EV/EBITDA multiple of 8 times means that the business is valued at eight times its annual EBITDA. Although the calculation appears straightforward, determining an appropriate multiple requires a thorough understanding of profitability, growth prospects, business risks, capital expenditure requirements, and market conditions.
The formula is EV/EBITDA = Enterprise Value ÷ EBITDA. Enterprise Value represents the value of the operating business attributable to its providers of capital, including shareholders and lenders. A simplified calculation is Enterprise Value = Equity Value + Interest-Bearing Debt − Cash and Cash Equivalents, although additional adjustments may be necessary for preferred shares, non-controlling interests, lease liabilities, and non-operating assets. EBITDA measures earnings before financing costs, income taxes, depreciation, and amortization. It is commonly calculated by adding depreciation and amortization to operating profit, subject to the accounting presentation and adjustments involved. Because EBITDA excludes financing costs and certain non-cash accounting charges, it provides a useful starting point for comparing the operating earnings of businesses with different financing structures and asset depreciation policies.
For example, assume a manufacturing company generates annual EBITDA of THB 100 million. Based on transactions involving comparable companies, an analyst determines that an appropriate EV/EBITDA multiple is 8 times. The estimated Enterprise Value would therefore be THB 800 million (THB 100 million × 8). If the target has THB 180 million of financial debt, THB 40 million of cash, and THB 20 million of additional debt-like obligations, its indicative Equity Value would be THB 640 million. If the transaction agreement also requires a THB 10 million reduction for a working capital shortfall, the adjusted indicative equity consideration would decrease to THB 630 million. This distinction is particularly important in M&A because the Enterprise Value quoted during negotiations is not necessarily the amount shareholders will ultimately receive. The final consideration depends on the agreed transaction structure and purchase price adjustment mechanisms.
One major reason EV/EBITDA is popular is that it facilitates comparisons among companies with different capital structures. Consider two manufacturing businesses with similar operating performance, each generating EBITDA of THB 100 million. One company may be financed primarily through equity, while the other relies heavily on debt financing. Their net profits may differ substantially because of interest expenses, making the Price-to-Earnings (P/E) ratio less directly comparable. EV/EBITDA reduces the direct influence of financing choices by comparing the value of the entire operating business with earnings measured before interest expenses. This makes it particularly useful when evaluating acquisition targets whose financing structures may change after an acquisition.
Another advantage is that EBITDA excludes depreciation and amortization, which may vary because of asset age, accounting estimates, acquisition accounting, or differences in depreciation methods. Two factories with similar production capacity and operating performance may report different accounting profits because one operates older, substantially depreciated machinery while the other has recently invested in new equipment. EBITDA helps analysts compare operating profitability before these accounting charges. However, this advantage is also an important limitation because depreciation may represent the economic consumption of assets that eventually need replacement. EBITDA is not equivalent to operating cash flow or free cash flow, as it does not deduct capital expenditure, income taxes, interest payments, or changes in working capital.
In practical M&A transactions, the EBITDA figure used for valuation is often more important than the headline multiple itself. Analysts commonly distinguish between historical EBITDA, the latest twelve months' EBITDA (LTM), forecast EBITDA, and normalized or adjusted EBITDA. Normalized EBITDA seeks to reflect sustainable operating earnings after removing genuinely non-recurring or non-operating items. For example, a target company may report EBITDA of THB 120 million, including THB 20 million of one-time income. After excluding this income, normalized EBITDA would be THB 100 million. Applying an 8-times multiple to reported EBITDA produces an Enterprise Value of THB 960 million, whereas using normalized EBITDA results in THB 800 million, a difference of THB 160 million. Buyers should therefore carefully review earnings quality and challenge adjustments proposed by sellers, particularly where recurring operating expenses are presented as exceptional costs.
Determining the appropriate EV/EBITDA multiple requires more than selecting an industry average. Analysts generally examine valuation multiples of comparable listed companies and multiples paid in previous acquisition transactions. However, comparable companies should be selected based on business models, products, geographical markets, growth prospects, profitability, risk profiles, and capital intensity rather than industry classification alone. For example, two packaging manufacturers may operate in the same industry but deserve different valuation multiples if one has long-term customer contracts, advanced production technology, higher margins, and stronger cash generation, while the other faces volatile demand, frequent pricing pressure, and substantial reinvestment requirements. Historical acquisition multiples may also contain control premiums, strategic synergies, or transaction-specific factors that are not directly applicable to a new investment.
A higher EV/EBITDA multiple generally reflects stronger expected growth, greater cash flow generation potential, lower perceived risk, or more attractive business characteristics. Conversely, a lower multiple may reflect weaker growth prospects, operational uncertainty, customer concentration, financial distress, or significant future capital expenditure requirements. These relationships are not arbitrary. From a financial valuation perspective, the multiple is influenced by expected growth, taxation, reinvestment requirements, profitability, and the Weighted Average Cost of Capital (WACC). A company expected to generate sustainable earnings growth with limited additional investment may justify a higher multiple than a company requiring substantial capital expenditure merely to maintain its existing operations. Similarly, higher business risk generally increases the required rate of return and reduces the valuation multiple investors are willing to pay.
For example, consider two businesses, each generating EBITDA of THB 100 million. Company A requires annual maintenance capital expenditure of only THB 10 million, while Company B requires THB 60 million to maintain its production assets. Although their EBITDA figures are identical, Company A may generate substantially greater cash flow available for taxes, financing, and future investment. Consequently, applying the same EV/EBITDA multiple to both companies could lead to an inappropriate valuation. This limitation is particularly relevant for capital-intensive industries such as manufacturing, telecommunications, transportation, and utilities. Analysts should supplement EV/EBITDA with free cash flow analysis, capital expenditure forecasts, return on invested capital, and discounted cash flow valuation to determine whether the implied Enterprise Value is economically reasonable.
Accounting consistency is another consideration, particularly when comparing companies reporting under different accounting frameworks. Under IFRS 16, many lease expenses are replaced in the income statement by depreciation of right-of-use assets and interest on lease liabilities, which generally increases reported EBITDA compared with the previous operating lease accounting treatment. Lease-heavy companies may therefore report higher EBITDA even though their underlying lease payment obligations remain. Analysts should ensure that Enterprise Value and EBITDA are calculated on a consistent basis, including the treatment of lease liabilities and lease-related expenses. Differences between reported and adjusted EBITDA, accounting policies, and reporting periods can materially distort comparisons if not properly addressed.
EV/EBITDA is particularly useful during the initial screening and negotiation stages of M&A because it provides a relatively simple and widely understood valuation benchmark. Investment bankers may indicate that comparable businesses trade at 7–9 times EBITDA, enabling management to establish a preliminary valuation range. For a target generating normalized EBITDA of THB 100 million, this implies an Enterprise Value of approximately THB 700–900 million. However, the range should not automatically become the final offer. The buyer must consider the target's sustainable earnings, debt, cash, working capital, future investment requirements, and potential synergies. A one-turn change in the multiple would change the estimated Enterprise Value by THB 100 million in this example, illustrating how sensitive acquisition pricing can be to assumptions about comparable valuations.
From a CFO and FP&A perspective, EV/EBITDA should be used as a market-based valuation benchmark rather than the sole determinant of an acquisition price. The multiple can help evaluate whether a proposed transaction is expensive relative to peers, assess acquisition opportunities, and communicate valuation expectations to management and shareholders. Nevertheless, it cannot independently determine whether an investment will generate an acceptable return. A financially sound acquisition decision should also consider projected free cash flow, integration expenses, financing requirements, expected synergies, and return on invested capital. For businesses with negative or unusually low EBITDA, the multiple may be meaningless or highly unstable, requiring alternative valuation approaches.
Ultimately, EV/EBITDA is popular because it combines simplicity, comparability, and a focus on operating earnings, making it an effective starting point for M&A valuation. However, a low multiple does not necessarily indicate an undervalued company, just as a high multiple does not automatically indicate overvaluation. The appropriate valuation depends on the sustainability of EBITDA, future growth, reinvestment requirements, business risks, and cash flow generation. The most effective approach is to combine EV/EBITDA with discounted cash flow analysis, quality of earnings assessment, and a thorough understanding of the target's business fundamentals. The objective is not merely to acquire a company at an attractive EBITDA multiple, but to purchase a business at a price that allows the acquirer to generate sustainable economic value.
อัตราส่วนมูลค่ากิจการต่อกำไรก่อนดอกเบี้ย ภาษี ค่าเสื่อมราคา และค่าตัดจำหน่าย หรือ EV/EBITDA เป็นเครื่องมือที่นิยมใช้ในการประเมินมูลค่ากิจการ โดยเฉพาะธุรกรรมซื้อและควบรวมกิจการ การลงทุนของกองทุนหุ้นนอกตลาด และการวิเคราะห์มูลค่าบริษัทจดทะเบียน อัตราส่วนดังกล่าวสะท้อนว่านักลงทุนหรือผู้ซื้อกิจการยินดีจ่ายเงินเป็นจำนวนกี่เท่าของกำไรจากการดำเนินงานก่อนหักดอกเบี้ย ภาษี ค่าเสื่อมราคา และค่าตัดจำหน่าย (EBITDA) ตัวอย่างเช่น หากกิจการมีอัตราส่วน EV/EBITDA เท่ากับ 8 เท่า หมายความว่ากิจการได้รับการประเมินมูลค่าเป็น 8 เท่าของ EBITDA รายปี แม้หลักการคำนวณจะไม่ซับซ้อน แต่การกำหนดตัวคูณที่เหมาะสมจำเป็นต้องพิจารณาความสามารถในการทำกำไร แนวโน้มการเติบโต ความเสี่ยงทางธุรกิจ และความต้องการเงินลงทุนในอนาคตประกอบกัน
สูตรคำนวณคือ EV/EBITDA = มูลค่ากิจการ ÷ EBITDA โดยมูลค่ากิจการ (Enterprise Value: EV) หมายถึงมูลค่าของธุรกิจที่เป็นของผู้ให้เงินทุนทั้งผู้ถือหุ้นและเจ้าหนี้ ซึ่งในรูปแบบอย่างง่ายคำนวณจากมูลค่าส่วนของผู้ถือหุ้นบวกหนี้สินที่มีภาระดอกเบี้ย แล้วหักเงินสดและรายการเทียบเท่าเงินสด อย่างไรก็ตาม ในทางปฏิบัติอาจต้องปรับปรุงรายการอื่น เช่น หุ้นบุริมสิทธิ ส่วนได้เสียที่ไม่มีอำนาจควบคุม หนี้สินตามสัญญาเช่า หรือสินทรัพย์ที่ไม่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงาน ส่วน EBITDA เป็นตัววัดผลกำไรก่อนต้นทุนทางการเงิน ภาษีเงินได้ ค่าเสื่อมราคา และค่าตัดจำหน่าย ซึ่งช่วยให้ผู้ประเมินมูลค่าสามารถเปรียบเทียบผลกำไรจากการดำเนินงานของบริษัทที่มีโครงสร้างเงินทุนและนโยบายค่าเสื่อมราคาแตกต่างกันได้ง่ายขึ้น
ตัวอย่างเช่น บริษัทผลิตบรรจุภัณฑ์แห่งหนึ่งมี EBITDA ปีละ 100 ล้านบาท และจากการเปรียบเทียบธุรกรรมซื้อขายกิจการที่คล้ายคลึงกัน ผู้ประเมินเห็นว่าตัวคูณที่เหมาะสมอยู่ที่ 8 เท่า มูลค่ากิจการโดยประมาณจึงเท่ากับ 800 ล้านบาท หากบริษัทมีเงินกู้ 180 ล้านบาท เงินสด 40 ล้านบาท และภาระหนี้สินลักษณะคล้ายเงินกู้อีก 20 ล้านบาท มูลค่าส่วนของผู้ถือหุ้นจะเท่ากับ 640 ล้านบาท และหากข้อตกลงซื้อขายกำหนดให้ปรับลดราคาอีก 10 ล้านบาทจากเงินทุนหมุนเวียนที่ต่ำกว่าระดับที่ตกลงกัน ราคาซื้อหุ้นโดยประมาณจะลดลงเหลือ 630 ล้านบาท ตัวอย่างนี้แสดงให้เห็นว่ามูลค่ากิจการ 800 ล้านบาทไม่ได้หมายความว่าผู้ซื้อจะต้องจ่ายเงินให้ผู้ถือหุ้นเดิมจำนวน 800 ล้านบาทเสมอไป เนื่องจากราคาซื้อหุ้นที่แท้จริงขึ้นอยู่กับเงินสด หนี้สิน เงินทุนหมุนเวียน และเงื่อนไขการปรับราคาตามสัญญาซื้อขาย
เหตุผลสำคัญที่ EV/EBITDA ได้รับความนิยมคือสามารถใช้เปรียบเทียบบริษัทที่มีโครงสร้างเงินทุนแตกต่างกันได้ดีกว่าการพิจารณากำไรสุทธิเพียงอย่างเดียว ตัวอย่างเช่น บริษัทผู้ผลิตสองแห่งมี EBITDA เท่ากันที่ 100 ล้านบาท แต่บริษัทแรกใช้เงินทุนจากผู้ถือหุ้นเป็นหลัก ขณะที่บริษัทที่สองมีเงินกู้จำนวนมาก บริษัททั้งสองอาจมีกำไรสุทธิแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญเนื่องจากภาระดอกเบี้ย ส่งผลให้การใช้ราคาหุ้นต่อกำไรสุทธิ หรือ P/E อาจไม่สะท้อนความแตกต่างด้านการดำเนินงานได้อย่างชัดเจน EV/EBITDA ช่วยลดผลกระทบโดยตรงจากรูปแบบการจัดหาเงินทุน เพราะเปรียบเทียบมูลค่าของธุรกิจทั้งกิจการกับผลกำไรก่อนหักดอกเบี้ย จึงเหมาะสำหรับการประเมินบริษัทเป้าหมายที่อาจมีการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างเงินทุนภายหลังการซื้อกิจการ
ข้อดีอีกประการหนึ่งคือ EBITDA ไม่รวมค่าเสื่อมราคาและค่าตัดจำหน่าย ซึ่งอาจแตกต่างกันตามอายุสินทรัพย์ นโยบายบัญชี และประมาณการอายุการใช้งาน ตัวอย่างเช่น โรงงานสองแห่งอาจมีกำลังการผลิตและผลกำไรจากการดำเนินงานใกล้เคียงกัน แต่โรงงานแห่งแรกใช้เครื่องจักรเก่าที่ตัดค่าเสื่อมราคาไปเกือบหมดแล้ว ขณะที่โรงงานแห่งที่สองเพิ่งลงทุนเครื่องจักรใหม่ ทำให้ค่าเสื่อมราคาสูงกว่า การใช้ EBITDA ช่วยให้สามารถเปรียบเทียบผลประกอบการก่อนค่าใช้จ่ายดังกล่าวได้ อย่างไรก็ตาม ข้อดีนี้เป็นข้อจำกัดในเวลาเดียวกัน เนื่องจากค่าเสื่อมราคาสะท้อนการใช้ประโยชน์จากสินทรัพย์ที่อาจจำเป็นต้องลงทุนทดแทนในอนาคต EBITDA จึงไม่ใช่กระแสเงินสดที่บริษัทสามารถนำไปใช้ได้ทั้งหมด เพราะยังไม่ได้หักภาษี เงินลงทุนในสินทรัพย์ถาวร และการเปลี่ยนแปลงของเงินทุนหมุนเวียน
ในการซื้อกิจการ ประเด็นที่สำคัญไม่น้อยกว่าการเลือกตัวคูณคือการกำหนด EBITDA ที่ใช้เป็นฐานในการประเมินมูลค่า โดยผู้ซื้ออาจพิจารณากำไรย้อนหลัง กำไรในช่วง 12 เดือนล่าสุด กำไรที่คาดการณ์ในปีถัดไป หรือกำไรจากการดำเนินงานตามปกติที่ผ่านการปรับปรุงรายการพิเศษแล้ว การวิเคราะห์คุณภาพกำไรจึงมีความสำคัญอย่างยิ่ง ตัวอย่างเช่น บริษัทเป้าหมายรายงาน EBITDA จำนวน 120 ล้านบาท แต่มีรายได้พิเศษจากรายการที่ไม่เกิดขึ้นเป็นประจำจำนวน 20 ล้านบาท หากตัดรายการดังกล่าวออก EBITDA จากการดำเนินงานตามปกติจะเหลือ 100 ล้านบาท การใช้ตัวคูณ 8 เท่ากับกำไรที่รายงานจะได้มูลค่ากิจการ 960 ล้านบาท แต่หากใช้กำไรจากการดำเนินงานตามปกติจะได้มูลค่าเพียง 800 ล้านบาท ซึ่งแตกต่างกันถึง 160 ล้านบาท ผู้ซื้อจึงควรตรวจสอบความสมเหตุสมผลของรายการปรับปรุง โดยเฉพาะค่าใช้จ่ายที่ผู้ขายอ้างว่าเป็นรายการพิเศษ ทั้งที่อาจเป็นต้นทุนที่เกิดขึ้นเป็นประจำในการดำเนินธุรกิจ
การกำหนดว่ากิจการควรมีตัวคูณ EV/EBITDA เท่ากับกี่เท่า ไม่สามารถใช้ตัวเลขเฉลี่ยของอุตสาหกรรมโดยไม่พิจารณาลักษณะธุรกิจได้ ผู้ประเมินมูลค่ามักเปรียบเทียบกับบริษัทจดทะเบียนที่ดำเนินธุรกิจใกล้เคียงกัน รวมถึงราคาซื้อขายกิจการในอดีต โดยพิจารณาประเภทผลิตภัณฑ์ ประเทศที่ดำเนินธุรกิจ ขนาดกิจการ อัตราการเติบโต ความสามารถในการทำกำไร ความเสี่ยง และความจำเป็นในการลงทุนเพิ่มเติม ตัวอย่างเช่น บริษัทผลิตบรรจุภัณฑ์สองแห่งอาจอยู่ในอุตสาหกรรมเดียวกัน แต่บริษัทที่มีสัญญาระยะยาวกับลูกค้ารายใหญ่ มีอัตรากำไรมั่นคง เครื่องจักรทันสมัย และสามารถสร้างกระแสเงินสดได้ต่อเนื่อง อาจสมควรได้รับตัวคูณสูงกว่าบริษัทที่มีความผันผวนของยอดขายสูง ต้องแข่งขันด้านราคา และจำเป็นต้องลงทุนเปลี่ยนเครื่องจักรจำนวนมากในอนาคต นอกจากนี้ ราคาซื้อกิจการในอดีตอาจรวมส่วนเพิ่มจากการได้อำนาจควบคุมหรือประโยชน์ที่ผู้ซื้อรายนั้นคาดว่าจะได้รับเป็นพิเศษ จึงไม่สามารถนำมาใช้เปรียบเทียบโดยตรงได้ทุกกรณี
อัตราส่วน EV/EBITDA ที่สูงมักสะท้อนความคาดหวังต่อการเติบโต ความสามารถในการสร้างกระแสเงินสด หรือความเสี่ยงที่นักลงทุนมองว่าต่ำกว่า ขณะที่อัตราส่วนที่ต่ำอาจสะท้อนการเติบโตที่จำกัด ความไม่แน่นอนของผลประกอบการ การพึ่งพาลูกค้ารายใหญ่ หรือความจำเป็นในการลงทุนสูง อย่างไรก็ตาม ไม่สามารถสรุปได้ว่าบริษัทที่มีตัวคูณต่ำกว่าจะเป็นกิจการที่ราคาถูกหรือเหมาะสมต่อการลงทุนเสมอไป เพราะตัวคูณได้รับอิทธิพลจากอัตราการเติบโต ภาษี ต้นทุนเงินทุน และความสามารถในการสร้างผลตอบแทนจากเงินลงทุน หากบริษัทมีแนวโน้มเติบโตสูงโดยไม่จำเป็นต้องใช้เงินลงทุนเพิ่มเติมมาก อาจมีเหตุผลรองรับการประเมินมูลค่าที่ตัวคูณสูงกว่า ในทางกลับกัน บริษัทที่ต้องใช้เงินลงทุนจำนวนมากเพียงเพื่อรักษาระดับกำไรเดิม อาจเหมาะสมกับตัวคูณที่ต่ำกว่า
ตัวอย่างเช่น บริษัท A และบริษัท B มี EBITDA เท่ากันที่ 100 ล้านบาท แต่บริษัท A ต้องลงทุนเปลี่ยนเครื่องจักรและบำรุงรักษาอุปกรณ์ปีละ 10 ล้านบาท ขณะที่บริษัท B ต้องใช้เงินลงทุนดังกล่าวปีละ 60 ล้านบาท แม้ EBITDA จะเท่ากัน แต่บริษัท A มีโอกาสสร้างกระแสเงินสดหลังหักเงินลงทุนได้มากกว่า หากสมมติฐานอื่นใกล้เคียงกัน การใช้ตัวคูณเดียวกันเพื่อประเมินมูลค่าทั้งสองบริษัทอาจไม่เหมาะสม ประเด็นนี้มีความสำคัญอย่างยิ่งในธุรกิจที่ต้องใช้สินทรัพย์ถาวรจำนวนมาก เช่น การผลิต โทรคมนาคม ขนส่ง และสาธารณูปโภค ดังนั้น ผู้ประเมินมูลค่าควรพิจารณาเงินลงทุนเพื่อบำรุงรักษาและทดแทนสินทรัพย์ เงินทุนหมุนเวียน กระแสเงินสดอิสระ และผลตอบแทนต่อเงินทุนที่ลงทุนประกอบด้วย เพื่อประเมินว่ามูลค่ากิจการที่คำนวณได้มีความสมเหตุสมผลทางเศรษฐกิจหรือไม่
ความแตกต่างของนโยบายบัญชีเป็นอีกประเด็นหนึ่งที่อาจส่งผลต่อการเปรียบเทียบ EV/EBITDA โดยเฉพาะมาตรฐานบัญชีเกี่ยวกับสัญญาเช่า ภายใต้มาตรฐาน IFRS 16 บริษัทผู้เช่าต้องรับรู้สินทรัพย์สิทธิการใช้และหนี้สินตามสัญญาเช่าสำหรับสัญญาเช่าที่เข้าเงื่อนไข โดยค่าใช้จ่ายค่าเช่าหลายรายการเปลี่ยนมาเป็นค่าเสื่อมราคาและดอกเบี้ย ส่งผลให้ EBITDA ที่รายงานสูงขึ้นเมื่อเทียบกับวิธีบัญชีเดิม แม้ว่าบริษัทจะยังมีภาระจ่ายค่าเช่าตามสัญญาอยู่ก็ตาม ผู้ประเมินมูลค่าจึงต้องพิจารณาการรวมภาระหนี้สินตามสัญญาเช่าไว้ในมูลค่ากิจการให้สอดคล้องกับ EBITDA ที่ใช้ รวมถึงตรวจสอบความแตกต่างของมาตรฐานบัญชีและวิธีการปรับปรุงกำไร มิฉะนั้นอาจทำให้บริษัทที่มีลักษณะการเช่าทรัพย์สินแตกต่างกันถูกประเมินมูลค่าคลาดเคลื่อนได้
ในกระบวนการซื้อและควบรวมกิจการ EV/EBITDA ได้รับความนิยมเป็นพิเศษในช่วงการค้นหาและคัดเลือกบริษัทเป้าหมาย รวมถึงการเจรจาราคาซื้อ เนื่องจากสามารถใช้กำหนดช่วงมูลค่ากิจการเบื้องต้นได้อย่างรวดเร็ว ตัวอย่างเช่น หากบริษัทเป้าหมายมี EBITDA จากการดำเนินงานตามปกติ 100 ล้านบาท และบริษัทที่เปรียบเทียบได้มีตัวคูณระหว่าง 7–9 เท่า มูลค่ากิจการเบื้องต้นจะอยู่ระหว่าง 700–900 ล้านบาท อย่างไรก็ตาม ช่วงมูลค่าดังกล่าวไม่ควรถูกใช้เป็นราคาซื้อสุดท้ายโดยอัตโนมัติ ผู้ซื้อยังต้องประเมินหนี้สิน เงินสด เงินทุนหมุนเวียน ความเสี่ยงด้านภาษี ความจำเป็นในการลงทุน และประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากการรวมธุรกิจ ทั้งนี้ การเปลี่ยนตัวคูณเพียง 1 เท่าสำหรับบริษัทที่มี EBITDA 100 ล้านบาท จะทำให้มูลค่ากิจการเปลี่ยนแปลงถึง 100 ล้านบาท จึงเห็นได้ว่าการเลือกตัวคูณมีผลอย่างมีนัยสำคัญต่อการเจรจาราคาซื้อ
สำหรับ CFO และฝ่ายวางแผนและวิเคราะห์ทางการเงิน การใช้ EV/EBITDA ควรเป็นเครื่องมืออ้างอิงมูลค่าจากตลาด ไม่ใช่วิธีเดียวในการตัดสินใจลงทุน อัตราส่วนดังกล่าวช่วยให้ฝ่ายบริหารประเมินได้ว่าราคาซื้อกิจการสูงหรือต่ำเมื่อเทียบกับบริษัทที่มีลักษณะใกล้เคียงกัน แต่ไม่ได้ยืนยันว่าการลงทุนจะสร้างผลตอบแทนที่เพียงพอในอนาคต การประเมินควรพิจารณาควบคู่กับการคิดลดกระแสเงินสด การตรวจสอบคุณภาพกำไร การวิเคราะห์เงินทุนหมุนเวียน ต้นทุนการรวมธุรกิจ และประโยชน์เพิ่มเติมที่คาดว่าจะเกิดขึ้นจากการซื้อกิจการ หากบริษัทเป้าหมายมี EBITDA ติดลบหรืออยู่ในระดับต่ำผิดปกติ อัตราส่วนดังกล่าวอาจไม่มีความหมายหรือมีความผันผวนสูง จึงจำเป็นต้องใช้วิธีประเมินมูลค่าอื่นเพิ่มเติม
กล่าวโดยสรุป EV/EBITDA ได้รับความนิยมเพราะเป็นเครื่องมือที่คำนวณง่าย สามารถเปรียบเทียบบริษัทที่มีโครงสร้างเงินทุนแตกต่างกัน และเชื่อมโยงมูลค่ากิจการเข้ากับความสามารถในการสร้างกำไรจากการดำเนินงาน อย่างไรก็ตาม ตัวคูณที่ต่ำไม่ได้หมายความว่ากิจการมีราคาถูกเสมอไป เช่นเดียวกับตัวคูณที่สูงไม่ได้หมายความว่ามีราคาแพงเกินมูลค่าโดยอัตโนมัติ การประเมินที่เหมาะสมต้องพิจารณาคุณภาพและความยั่งยืนของ EBITDA การเติบโตในอนาคต ความเสี่ยง ความจำเป็นในการลงทุน และความสามารถในการสร้างกระแสเงินสดร่วมกัน เป้าหมายสำคัญของการซื้อกิจการจึงไม่ใช่เพียงการซื้อบริษัทด้วยตัวคูณ EBITDA ที่ต่ำที่สุด แต่คือการซื้อกิจการในราคาที่เหมาะสมกับศักยภาพในการสร้างมูลค่าและผลตอบแทนอย่างยั่งยืนแก่ผู้ถือหุ้น
